سلام همکار آینده! مبحث ویروس دیستمپر سگسانان (Canine Distemper Virus - CDV) یکی از حیاتیترین و در عین حال پیچیدهترین فصول بیماریهای عفونی است. این بیماری نه تنها به دلیل علائم چندسیستمی، بلکه به خاطر پاتوژنز خاصش در سیستم عصبی، جایگاه ویژهای در آزمونهای تخصص دارد [۱، ۲].
در ادامه، ابتدا سوالات راهبردی را مطرح میکنیم و سپس به صورت تفصیلی به آنها پاسخ میدهیم.
سوال: چرا CDV یک ویروس “سرسخت” در بدن و “آسیبپذیر” در محیط است؟ عامل بیماری، یک ویروس RNA تکرشتهای و دارای پوشش (Enveloped) از خانواده پارامیکسوویریده (Paramyxoviridae) و جنس موربیلیویروس (Morbillivirus) است [۱، ۲]. به دلیل داشتن پوشش لیپیدی، در محیط بسیار حساس است و با مواد ضدعفونیکننده معمولی از بین میرود، اما انتقال آن از طریق تماس مستقیم با ترشحات دهانی-بینی و آئروسلها (Aerosol transmission) بسیار کارآمد است [۱، ۸].
“CDV is an enveloped, pleomorphic negative-stranded RNA virus… closely related to the human measles virus and rinderpest virus.” [۲]
نکته کنکوری: طیف میزبانان آن بسیار وسیع است و علاوه بر سگسانان، خانوادههای راکونها، گربهسانان بزرگ (مانند شیر و پلنگ) و حتی پستانداران دریایی را درگیر میکند، اما گربههای اهلی به این بیماری مبتلا نمیشوند [۱، ۳]. ساختار ویروس شامل پروتئینهای هماگلوتینین (H) و فیوژن (F) است که در اتصال و ورود به سلول نقش حیاتی دارند (تصویر Fig. 22.1 را ببینید) [۲، ۹].
سوال: ویروس چگونه از سد سیستم ایمنی عبور کرده و به اپیتلیوم میرسد؟ پاتوژنز CDV یک مسیر دو مرحلهای است [۸، ۹]: ۱. مرحله لنفوتروپیک: ویروس ابتدا از طریق گیرنده SLAM (موسوم به CD150) که روی لیمفوسیتهای فعال، ماکروفاژها و سلولهای دندریتیک بیان میشود، وارد بافت لنفاوی دستگاه تنفس فوقانی میشود [۹]. سپس از طریق خون (Viremia) به کل سیستم رتیکولواندوتلیال پخش میشود [۸]. ۲. مرحله اپیتلیوتروپیک: پس از تکثیر در بافتهای لنفاوی، ویروس با استفاده از گیرنده Nectin-4 به سلولهای اپیتلیال دستگاه گوارش، تنفس و ادراری-تناسلی حمله میکند [۱۰، ۱۱].
“SLAM is expressed by immature thymocytes, activated lymphocytes, macrophages, and dendritic cells… and is a key molecule in the pathogenesis of disease.” [۹]
مناطق هدف ویروس در بدن در تصویر Fig. 22.2 به خوبی نمایش داده شده است [۱۰].
سوال: چرا به برخی فرمهای دیستمپر “بیماری پنجه سخت” میگویند؟ علائم اولیه شامل تب، بیحالی، ترشحات چرکین بینی و چشم (Mucopurulent discharge) و علائم گوارشی است [۱، ۲۰]. اما دو یافته تشخیصی (Pathognomonic) مهم وجود دارد:
سوال: چرا علائم عصبی ممکن است هفتهها بعد از بهبودی ظاهری بروز کنند؟ ورود ویروس به CNS به شدتِ ویرمی و وضعیت ایمنی میزبان بستگی دارد [۱۱]. ویروس میتواند از طریق عبور از سد خونی-مغزی یا از طریق مسیر بویایی (Olfactory pathway) وارد مغز شود [۱۲، ۱۳].
“In oligodendrocytes, which produce myelin, infection is restricted to viral transcription without translation, which likely leads to metabolic dysfunction and degeneration of oligodendroglial cells.” [۱۴]
سوال: در یک سگ مشکوک، کدام تست “حرف آخر” را میزند؟ تشخیص بر اساس شک بالینی (بهویژه در تولههای ۳ تا ۶ ماهه واکسینه نشده) شروع میشود [۳۲].
سوال: آیا راهی برای متوقف کردن ویروس در مغز وجود دارد؟ متأسفانه هیچ داروی ضدویروس اختصاصی تایید شدهای برای دیستمپر وجود ندارد و اساس درمان بر مراقبتهای حمایتی (Supportive care) شامل مایعدرمانی و آنتیبیوتیک برای عفونتهای ثانویه (مانند بوردتلا) است [۵۸، ۶۰].
“The basic problem remains that CDV persists inside cells and immunoglobulins do not penetrate the blood-brain barrier.” [۵۹]
خلاصه برای آزمون:
امیدوارم این بازنویسی به درک عمیق تو کمک کند. اگر در مورد مورد بالینی “مالی” (Molly) که دچار فرم مزمن بیماری شده بود سوالی داری، بپرس [۷۰، ۷۷]! موفق باشی.