بخش ۳۵: بیماری‌های کبدی‌صفراوی در گربه

  1. تفاوت‌های بنیادین کبد گربه با سگ در چیست که باعث می‌شود الگوی بیماری‌ها کاملاً متفاوت باشد؟
  2. لیپیدوز کبدی (Hepatic Lipidosis) چیست، چرا در گربه‌های چاق کشنده است و الگوی تشخیصی منحصربه‌فرد آن کدام است؟
  3. برای تشخیص و درمان اورژانسی لیپیدوز، قدم‌به‌قدم چه باید کرد (از تغذیه تا الکترولیت‌ها)؟
  4. بیماری‌های مجاری صفراوی گربه (کلانژیت‌ها) به چند نوع تقسیم می‌شوند و چه تفاوت حیاتی در درمان دارند؟
  5. انسداد خارج کبدی مجرای صفراوی (EBDO) در گربه چه علل شایع‌تری دارد و چرا سونوگرافی در آن حیاتی است؟
  6. شانت‌های مادرزادی کبدی (PSS) در گربه چه نشانه‌های خاصی دارند که در سگ دیده نمی‌شود و چرا جراحی آن پرخطرتر است؟
  7. مسمومیت‌های کبدی اختصاصی گربه (مثل دیازپام و استامینوفن) چگونه عمل می‌کنند و پادزهر آن‌ها چیست؟

پاسخ به سوالات (به ترتیب):

پرسش ۱: تفاوت‌های بنیادین کبد گربه با سگ چیست؟

گربه از نظر متابولیسم کبدی، یک «گوشت‌خوار اجباری» (Obligate Carnivore) است و این موضوع کلید تفاوت‌های عظیم بالینی با سگ است. مهم‌ترین این تفاوت‌ها (بر اساس جدول ۳۵-۲) عبارتند از:


پرسش ۲: لیپیدوز کبدی چیست و چرا در گربه‌های چاق شایع است؟

لیپیدوز کبدی (Hepatic Lipidosis) در واقع تجمع عظیم چربی (تری‌گلیسیرید) در داخل هپاتوسیت‌هاست که باعث تورم سلول و اختلال حاد عملکرد کبد می‌شود (قابل برگشت است، اگر چربی‌ها موبیلیزه شوند). به دو نوع است:

پاتوژنز (مکانیسم بیماری): ترکیبی از سه عامل است: ۱) موبیلیزاسیون بیش ازحد چربی محیطی به کبد، ۲) کمبود پروتئین و مواد مغذی (مثل متیونین، کارنیتین و تورین) که برای خروج چربی از کبد لازم‌اند، و ۳) اختلال در اشتهای مرکزی. کمبود آرژینین نیز به آنسفالوپاتی (HE) دامن می‌زند.

نکته طلایی تشخیصی در آزمایشگاه: بیش از ۹۵٪ موارد دارای هیپربیلی روبینمی (یرقان) هستند. افزایش شدید ALT، AST و ALP دیده می‌شود. اما علامت شاخص (Hallmark) بیماری اولیه، افزایش بسیار خفیف GGT در مقابل افزایش شدید سایر مارکرهای کلستازی (بیلی روبین و ALP) است. اگر GGT بالا باشد، به شدت به سمت کلانژیت یا انسداد (EBDO) مشکوک شوید (تصویر ۳۵-۱ را برای دیدن سیتولوژی و هیستوپاتولوژی آن ببینید).


پرسش ۳: قدم‌به‌قدم درمان و تشخیص لیپیدوز چیست؟

تشخیص قطعی: بیوپسی گوه‌ای (Wedge biopsy) حین لاپاراتومی، اما این کار نیاز به بیهوشی دارد و گربه‌ها معمولاً برای بیهوشی پایدار نیستند. بنابراین، راهکار اورژانسی انجام Fine-Needle Aspiration (FNA) یا سیتولوژی با سوزن ظریف زیر نظر سونوگرافی (یا کور) در گربه هوشیار است. (هرچند FNA می‌تواند گاهی اشتباه باشد و بیماری‌های همزمان را نشان ندهد).

درمان (بر اساس Box 35.1): تنها عامل اصلی کاهش مرگ‌ومیر، تغذیه زودهنگام و تهاجمی با رژیم غذایی پرپروتئین است. مراحل:

  1. مایعات و الکترولیت‌ها: سرم نمکی با پتاسیم اضافی (مراقب هیپوکالمی و هیپوفسفاتمی باشید). از سرم قندی (دکستروز) اجتناب کنید چون قند خون را بدتر می‌کند.
  2. لوله‌گذاری تغذیه‌ای (Tube Feeding): - اگر گربه بسیار بدحال است: لوله نازوازوفاژیال (Nasoesophageal tube - تصویر ۳۵-۳) بدون نیاز به بیهوشی برای چند روز اول. - برای درازمدت (۴ تا ۶ هفته): لوله ازوفاگوستومی یا گاستروستومی (تصویر ۳۵-۴) که نیاز به بیهوشی دارد اما تحمل بهتری دارد و صاحب حیوان می‌تواند در خانه ادامه دهد.
  3. کالری (طبق فرمول): از RER شروع کنید (۵۰ کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم وزن بدن). روز اول فقط ۲۰٪ RER را بدهید و به‌آرامی طی چند روز افزایش دهید تا از سندروم بازخورد تغذیه‌ای (Refeeding Syndrome) که باعث کاهش شدید فسفات و پتاسیم و همولیز می‌شود، جلوگیری کنید.
  4. مکمل‌ها: ویتامین K1 (۰٫۵ mg/kg زیرجلد هر ۱۲ ساعت برای ۳ روز) به دلیل اختلالات انعقادی رایج. آنتی‌اکسیدان‌ها مثل SAMe (۲۰ mg/kg) و ویتامین E (۱۰۰ واحد در روز) برای کاهش استرس اکسیداتیو.

متن اصلی برای استناد: “The single most important factor in reducing mortality is early and intensive feeding of a high-protein diet… Prognosis for recovery in cats with hepatic lipidosis is good as long as feeding is rapidly and effectively instituted (survival 55% to 80%).”


پرسش ۴: بیماری‌های مجاری صفراوی (کلانژیت‌ها) در گربه کدامند و چه تفاوتی در درمان دارند؟

بر اساس طبقه‌بندی WSAVA (جدول ۳۵-۳)، به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

۱. کلانژیت نوتروفیلیک (Neutrophilic Cholangitis): * علت: عفونت صعودی باکتریایی از روده (اغلب E. coli، استرپتوکوک و…). * یافته: معمولاً در گربه‌های جوان تا میانسال، با تب و یرقان حاد. * تشخیص قطعی: کشت و سیتولوژی صفرا (نمونه‌برداری از کیسه صفرا یا تحت گاید سونوگرافی). هیستوپاتولوژی کبد به‌تنهایی کافی نیست چون ممکن است ضایعه فقط در مجرا باشد (تصویر ۳۵-۵). * درمان: آنتی‌بیوتیک مناسب به مدت ۴-۶ هفته (آموکسی‌سیلین ۱۵-۲۰ mg/kg). اورسودوکسی کولیک اسید (UDCA) ۱۵ mg/kg نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. پیش‌آگهی در صورت درمان زودهنگام عالی است.

۲. کلانژیت لنفوسیتی (Lymphocytic Cholangitis): * علت: ناشناخته (احتمالاً ایمنی‌محور یا عفونی مانند هلیکوباکتر و بارتونلا). * یافته: گربه‌های مسن‌تر با سابقه ماه‌ها بی‌حالی متناوب. افزایش شدید گاماگلوبولین (که می‌تواند با FIP اشتباه گرفته شود – تصویر ۳۵-۶ و ۳۵-۷ را برای افتراق از FIP ببینید). آسیت (مایع شکمی) با پروتئین بالا در برخی موارد. * تشخیص قطعی: هیستوپاتولوژی کبد (افتراق از لنفوم سلول‌های کوچک بسیار حیاتی است و ممکن است نیاز به آزمایش PARR داشته باشد). * درمان: کورتیکواستروئیدها (مثل پردنیزولون) علائم را کاهش می‌دهند اما بیماری معمولاً عود می‌کند. استفاده از UDCA و آنتی‌اکسیدان‌ها منطقی است. آنتی‌بیوتیک ابتدای کار تجویز می‌شود تا عفونت رد شود.

۳. کلانژیت مزمن ناشی از کرم‌های کبدی (Liver Flukes - مثل Platynosomum): * شایع در فلوریدا و هاوایی (به آن مسمومیت مارمولک می‌گویند). تشخیص با مشاهده تخم در مدفوع یا صفرا (روش رسوبی فرمالین-اتر، باکس ۳۵-۳). درمان با پرازیکوانتل (۲۰ mg/kg به مدت ۳ روز).


پرسش ۵: انسداد خارج کبدی (EBDO) چه عللی دارد و چرا تشخیصش حیاتی است؟

انسداد خارج کبدی مجرای صفراوی (Extrahepatic Bile Duct Obstruction) در گربه‌ها شایع‌ترین علت را التهاب (تریکت: پانکراتیت، IBD، یا خود کلانژیت) دارد و پس از آن نئوپلازی (تومور) قرار دارد (باکس ۳۵-۴). سنگ کیسه صفرا (Cholelith) در گربه نادر است.


پرسش ۶: شانت مادرزادی (PSS) در گربه چه ویژگی‌های خاصی دارد؟

شانت پورتوسیستمیک مادرزادی (Congenital PSS) در گربه کمتر از سگ است، اما نشانه‌های خاصی دارد:


پرسش ۷: مسمومیت‌های کبدی مهم در گربه کدامند؟

به دلیل کمبود آنزیم گلوکورونیل ترانسفراز (Glucuronyl transferase) در کبد گربه، این حیوان به سموم خاصی بسیار حساس است (باکس ۳۵-۶):

  1. دیازپام (Diazepam) خوراکی: بسیار خطرناک! در ۱۶ مورد از ۱۷ گربه گزارش شده، منجر به نارسایی کبدی و مرگ شده است (نکروز مرکزلوبولی). اگر مجبور به تجویز هستید، آنزیم‌های کبد را در روزهای ۳ تا ۵ بررسی کنید، اما بهتر است اصلاً استفاده نشود.

    متن اصلی: “In the cats that experienced diazepam-associated hepatic failure, the outcome was death in 16 of 17 despite intensive treatment.”

  2. استامینوفن (Acetaminophen): حتی دوز ۵۰-۱۰۰ mg/kg سمی است. باعث متهموگلوبینمی، کم‌خونی همولیتیک و نارسایی کبدی می‌شود. پادزهر اختصاصی: - N-استیل‌سیستین (NAC) با دوز ۱۴۰ mg/kg بارگیری و سپس ۷۰ mg/kg هر ۶ ساعت. - طبق مطالعه‌ای (Avizeh et al., 2010)، سیلیمارین (خارمریم) با دوز ۳۰ mg/kg خوراکی هم به اندازه NAC مؤثر بوده است (هم‌زمان با سم یا ۴ ساعت بعد). استفاده همزمان از SAMe نیز به دلیل احیای گلوتاتیون توصیه می‌شود.

  3. اسانس‌های ضروری (Essential oils) و فنل‌ها: به دلیل کمبود آنزیم گلوکورونیداسیون، جذب پوستی یا خوراکی آن‌ها به شدت هپاتوتوکسیک است.


اگر نکته خاصی برایتان مبهم است یا نیاز به توضیح بیشتر در مورد تست PARR، روش فرمالین-اتر یا نحوه محاسبه RER دارید، خیلی راحت بپرسید! این سوالات عیناً در آزمون تخصصی مطرح می‌شوند و تسلط بر همین نکات افتراقی، شما را از سایرین متمایز می‌کند.

بازگشت به فهرست دانشنامه