چرا انتخاب درست ابزار جراحی، مهمترین اصل در عمل است؟
اسکالپل (تیغ جراحی) را چگونه باید در دست بگیریم و برش اصولی چگونه زده میشود؟
تفاوت تیغههای شماره 10، 11، 15، 20، 21 و 22 در چیست و هرکدام کجا کاربرد دارند؟
روش اصولی و استریل خارج کردن تیغه از بستهبندی و تعویض آن روی دسته چیست (و نکته مهم کدر شدن تیغه)؟
قیچیهای جراحی (میو و متزنباوم) چه تفاوتهایی دارند و روش صحیح گرفتن آنها چگونه است؟
چرا نباید از قیچی بافت برای بریدن نخ بخیه استفاده کرد؟
دو روش گرفتن سوزنگیر (نیوهولدر) کدام است و کدام یک کنترل بهتری روی نوک سوزن دارد؟
نحوه صحیح عبور دادن سوزن از بافت با نیوهولدر چگونه است؟
فورسپسهای انگشتی (دندانهدار و بدون دندانه) چه کاربردی دارند و روش صحیح گرفتن آنها چیست؟
فورسپسهای گازانبری (آلتیس، ولزلوم و اسفنج) هرکدام برای کدام بافت استفاده میشوند و کدام یک فقط برای بافتهای در شرف خارج شدن است؟
تفاوت هموستاتهای موسکیتو و کلی چیست و هنگام بستن رگ، هموستات را چگونه باید بالا گرفت؟
رترکتورهای دستی و خود-نگهدار چه کاربردی دارند و نمونههای شاخص هرکدام در جراحی اسب کدامند؟
پک استاندارد جراحی عمومی شامل چه ابزارهایی است؟
روشهای استریل کردن ابزار (اتوکلاو، گاز و سرد) چه تفاوتهایی دارند و کدامیک برای اعمال تمیز یا کثیف مناسب است؟
پاسخ به سوالات (با جزئیات کامل و اصطلاحات انگلیسی)
سوال ۱: چرا انتخاب درست ابزار جراحی، مهمترین اصل در عمل است؟
پاسخ:
دانستن اینکه در هر لحظه از جراحی، کدام ابزار را به کار ببریم، کلید موفقیت است. هدف ما انجام عمل با کمترین ترومای بافتی، در کمترین زمان ممکن و در نهایت کمترین آسیب به بیمار است.
(ارجاع به متن اصلی برای استناد): “The most important aspect of instrumentation is knowing which instrument to use at which time; this is essential to good surgical technique. It ensures that the particular surgical procedure is undertaken with minimal trauma to the tissues, is performed in the minimal amount of time, and ultimately results in the least harm to the patient.”
سوال ۲: اسکالپل را چگونه باید در دست بگیریم و برش اصولی چگونه زده میشود؟
پاسخ:
اسکالپل (Scalpel) برای برش دقیق بافت با کمترین آسیب به ساختارهای اطراف استفاده میشود.
روش صحیح گرفتن (برای تیغههای شماره ۱۰، ۲۰، ۲۱، ۲۲): اسکالپل را بین انگشت شست و انگشتان سوم و چهارم میگیریم و انگشت اشاره را روی پشت (قسمت صاف) تیغه قرار میدهیم تا کنترل کامل داشته باشیم.
زاویه برش: دسته اسکالپل باید زاویه ۳۰ تا ۴۰ درجه با سطح پوست داشته باشد.
(متن اصلی برای استناد):“The handle should be at an angle of 30° to 40° to the surface incised.”
نحوه برش: به جای نوک تیغه، از قسمت محدب یا شکم تیغه (Belly) استفاده کنید و با یک حرکت یکنواخت و پیوسته، برش را کامل کنید. هر بار که تیغه با بافت تماس پیدا میکند، یک برش جدید ایجاد میشود که باید ترمیم شود. پس سعی کنید برش را در یک حرکت کامل انجام دهید.
نکته بالینی (تفاوت پوست حیوانات): پوست پهلو (Flank) در گاو بسیار سفت است و دانشجوی تازهکار معمولاً فشار کافی وارد نمیکند؛ اما پوست ناحیه کشاله ران (Inguinal) در اسب نازک است و یک حرکت سبک با وسط تیغه کافی است.
سوال ۳: تفاوت تیغههای اسکالپل شمارهگذاری شده در چیست؟
پاسخ:
امروزه تیغهها یکبارمصرف (Disposable) هستند و هرکدام برای هدف خاصی طراحی شدهاند:
تیغههای شماره ۱۰، ۲۰، ۲۱، ۲۲: برای برشهای عمومی پوست و بافت نرم با گرفتن استاندارد (شکل 3.1A و 3.1B را ببینید).
تیغههای شماره ۱۱ و ۱۵: برای برشهای ظریف و دقیقتر، از گرفتن مدادی (Pencil grip) استفاده میشود (شکل 3.2A را ببینید). توجه: شکل 3.2B نحوه نادرست استفاده از تیغه شماره ۱۵ را نشان میدهد.
تیغه بایستوری (Bistoury - شماره ۱۲): شکل قلاب دارد و برای برش آبسهها (Lancing abscesses) کاربرد دارد.
تیغه سرنیزهای (Bayonet - شماره ۱۱): علاوه بر برش آبسه، برای قطع لیگامانها (Severing ligaments) نیز استفاده میشود.
سوال ۴: روش اصولی و استریل تعویض تیغه اسکالپل چیست؟
پاسخ:
این بخش بسیار مهم و مورد سوال آزمون است:
خارج کردن تیغه کهنه: هرگز با دست خالی! تیغه را با نیوهولدر (Needle holder) یا هموستات (Hemostat) محکم بگیرید (شکل 3.3). انتهای پروگزیمال تیغه را کمی خم کنید تا از روی زائده دسته جدا شود، سپس تیغه را به سمت جلو و بالای دسته هل دهید.
(متن اصلی):”…the blade is removed carefully by grasping the blade with a needle holder or hemostat… The proximal end of the blade is then bent slightly to clear the blade from the hub of the handle.”
- هشدار: تیغه کهنه ممکن برای برش کند باشد، اما همچنان به قدری تیز است که اگر دقت نکنید، آسیب جدی میزند.
خارج کردن تیغه جدید از بستهبندی (به روش آسپتیک): دستیار اتاق عمل (که دستکش استریل ندارد) دو سر بستهبندی را گرفته و آن را باز میکند تا انتهای تیغه نمایان شود (شکل 3.4). برای رعایت تکنیک آسپتیک (Aseptic technique)، تیغه را فقط از قسمت خود تیغه (نه از قسمت اتصال) گرفته و خارج کنید.
(متن اصلی):“contacting only the blade itself, to avoid a break in aseptic technique”
نکته طلایی (کدر شدن تیغه): هرچند بسیاری از جراحان تیغهها را در پک استریل میگذارند، اما استریل کردن مکرر (Repeated sterilization) تیغهها را کدر (Dull) میکند، بنابراین بهتر است تیغهها را به صورت جداگانه و بلافاصله قبل از عمل باز کنید.
سوال ۵: قیچیهای میو و متزنباوم چه تفاوتی دارند و روش گرفتن آنها چیست؟
پاسخ:
قیچیها (Scissors) برای برش بافت یا کالبدشکافی (Dissection) بین لایههای بافتی استفاده میشوند.
تفاوت میو (Mayo) و متزنباوم (Metzenbaum): قیچیهای میو سنگینتر هستند و برای برش بافتهای ضخیمتر (مثل فاسیا) طراحی شدهاند. قیچیهای متزنباوم سبک و ظریف هستند و برای بافتهای حساس و لایههای ظریف ساخته شدهاند.
قیچی خمیده (Curved) یا صاف (Straight): قیچی صاف برای کار در سطح زخم و قیچی خمیده برای کار در عمق زخم مناسبتر است.
نوک قیچیها: بر اساس نوک به سه دسته تقسیم میشوند: تیز/تیز (Sharp/Sharp)، تیز/پهن (Sharp/Blunt) و پهن/پهن (Blunt/Blunt).
روش صحیح گرفتن قیچی (شکل 3.5 را ببینید):
انگشت شست و انگشت حلقه را در حلقههای قیچی قرار دهید. انگشت اشاره را روی لبههای قیچی (نزدیک تیغه) بگذارید تا کنترل نوک قیچی را داشته باشید. قیچی باید نزدیک به بند آخر انگشتان باشد و اجازه ندهید انگشتان کاملاً از حلقهها عبور کنند.
(متن اصلی):“The scissors are grasped by placing the thumb and ring finger through the rings and setting the index finger against the blades… The scissors must be kept near the last joint of the finger…”
نکته ایمنی: هرگز قیچی را نبندید مگر اینکه نوک آن را ببینید، مبادا به ساختارهای حیاتی آسیب بزنید.
سوال ۶: چرا نباید از قیچی بافت برای بریدن نخ بخیه استفاده کرد؟
پاسخ:
قیچیهای بافتی (Tissue scissors) باید همیشه تیز (Sharp) باشند در غیر این صورت به جای برش، بافت را له (Crush) میکنند. استفاده از آنها برای برش نخ (Suture material) باعث کدر شدن سریع لبههای برنده میشود. برای برش نخ، حتماً باید از قیچی مخصوص بخیه (Suture scissors) مانند Littauer stitch scissors استفاده کرد.
قیچی پانسمان (Bandage scissors): مخصوص جراحی اندام اسب است. نوک تیغه پایینی یک دکمه کوچک (Button tip) دارد تا از ساختارهای زیر پانسمان محافظت کند. اگر روی زخمهای آلوده استفاده شوند، حتماً باید دوباره استریل شوند.
سوال ۷: دو روش گرفتن سوزنگیر (نیوهولدر) کدام است؟
پاسخ:
نیوهولدر (Needle holder) بخش عمدهای از وقت جراح را به خود اختصاص میدهد.
روش اول (حلقهها - شکل 3.6A): مانند قیچی، شست و انگشت حلقه را در حلقهها قرار میدهیم (متعارف).
روش دوم (کف دستی / Palming - شکل 3.6B): نیوهولدر را در کف دست میگیریم. این روش کنترل بهتری روی نوک سوزنگیر به جراح میدهد و معمولاً ارجح است.
(متن اصلی):“Palming generally provides the surgeon with better control over the tip of the needle holder.”
نکته درباره مدل Mathieu: این نوع نیوهولدر دارای یک چفت (Ratchet) است که با فشار بیشتر روی دستهها، باز میشود و باعث صرفهجویی در زمان میشود، اما اگر بافت در برابر عبور سوزن مقاومت کند، ممکن است ناخواسته باز شود.
سوال ۸: نحوه صحیح عبور دادن سوزن از بافت با نیوهولدر چگونه است؟
پاسخ:
سوزنهای مورد استفاده با نیوهولدر، خمیده (Curved) هستند (سوزنهای صاف را فقط با دست میگیرند و معمولاً برای پوست یا روده هستند).
سوزن را از بخش ضخیمتر (نزدیک به انتهای اتصال) بگیرید، نه از نوک، چون نوک به راحتی خم یا شکسته میشود.
سوزن را به صورت حرکت کمانی (Arc-like motion) و دقیقاً با پیروی از انحنای سوزن، از بافت عبور دهید.
پس از عبور، نیوهولدر را برداشته و دوباره روی نوک بیرون زده سوزن میبندیم تا آن را از بافت خارج کنیم.
سوال ۹: فورسپسهای انگشتی (Thumb Forceps) را چگونه بگیریم و دندانهدار چه کاربردی دارد؟
پاسخ:
فورسپسهای انگشتی (Thumb Forceps) برای گرفتن و نگهداشتن بافت استفاده میشوند.
روش گرفتن: بین انگشت شست، انگشت اشاره و انگشت وسط گرفته میشود (شکل 3.7 را ببینید). معمولاً در دست چپ گرفته میشود تا دست راست برای اسکالپل یا نیوهولدر آزاد باشد.
اشتباه رایج: دانشجویان تازهکار، مخصوصاً هنگام خستگی، این فورسپسها را مانند دسته اسکالپل میگیرند که اشتباه است.
دندانهدار (Toothed / با Teeth): فورسپسهای دندانهدار (مانند Adson forceps) به بافت گاز میگیرند و از لیز خوردن جلوگیری میکنند. برخی جراحان این نوع را برای ارگانهای توخالی (مثل روده) یا عروق، بسیار تروماتیک میدانند و آن را فقط برای پوست (Skin) استفاده میکنند.
سوال ۱۰: فورسپسهای گازانبری (آلتیس، ولزلوم و اسفنج) هرکدام برای کدام بافتاند؟
پاسخ:
این فورسپسها دارای چفت (Ratchet) روی دسته هستند تا بافتهای بزرگتر را محکم نگاه دارند:
آلتیس (Allis tissue forceps): لبههای رویارو دارای دندانههای کوتاه هستند. بسیار مهم: این فورسپس فقط باید روی بافتی استفاده شود که قرار است خارج شود (To be removed). هرگز روی لبههای پوست یا احشاء (Viscera) استفاده نشود.
ولزلوم (Vulsellum forceps): برای گرفتن دیواره رحم (Uterine walls) در گونههای مختلف دام بزرگ کاربرد دارد تا دیواره در حین بخیه زدن پایدار بماند.
فورسپس اسفنج (Sponge forceps): در روش اینگوینال (Inguinal approach) برای کریپتورکیدیسم (نهانبیضگی) جهت گرفتن زائده واژینال (Vaginal process) استفاده میشود.
فورسپسهای Towel clamp (مثل Backhaus): برای گرفتن لبههای پوست و همچنین ثابت نگه داشتن درپها (Drapes) روی زخم کاربرد دارند.
سوال ۱۱: تفاوت هموستاتهای موسکیتو و کلی چیست و هنگام بستن رگ چگونه عمل کنیم؟
پاسخ:
هموستاتها (Hemostatic forceps) برای بستن انتهای عروق خونی و ایجاد هموستاز (قطع خونریزی) استفاده میشوند.
موسکیتو (Halsted mosquito): برای بستن عروق کوچک استفاده میشود.
کلی (Kelly forceps): برای عروق بزرگتر مناسبتر است. همچنین باید تا حد امکان بافت کمتری له (Crush) شود.
نکته فنی حین بستن (لیگچر - Ligation):
هنگامی که میخواهیم نخ لیگچر را دور رگ ببندیم، باید نوک هموستات را به سمت بالا بلند کنیم (Elevate the tips) تا عبور نخ از زیر آن آسانتر شود.
اگر هموستات خمیده (Curved) است، فکهای خمیده باید به سمت بالا (Upward) قرار بگیرند.
(متن اصلی):“When ligating bleeding points, the tips of the instruments should be elevated to facilitate passage of the ligature. Curved hemostats should be affixed with the curved jaws pointing upward.”
اگر دستیار اسکراب شده دارید، ابزار را باید به صورت کف دست (Slapping) و با دسته به سمت جراح بدهید (شکل 3.8).
سوال ۱۲: رترکتورهای دستی و خود-نگهدار چه کاربردی دارند؟
پاسخ:
رترکتورها (Retractors) برای نگهداشتن و نمایان کردن (Exposure) موضع جراحی به کار میروند.
دستی (Handheld): توسط دستیار نگه داشته میشوند (مانند U.S. Army، Volkmann، Senn و Malleable).
خود-نگهدار (Self-retaining): وقتی دستیار در دسترس نیست (که در دام بزرگ رایج است)، این رترکتورها با فشار ثابت روی بازوها، خود را به لبههای زخم مهار میکنند.
Weitlaner و Gelpi: برای برشهای کوچک مثل لارنگوتومی (Laryngotomy) و آرتروتومی (Arthrotomy) در اسب.
Balfour: عمدتاً برای برشهای لاپاراتومی (Laparotomy).
Finochietto (Rib retractor): در صورت نیاز به توراکوتومی (Thoracotomy)، انتخاب اول است.
نکته مهم: هنگام استفاده از رترکتورهای شکمی یا سینهای، حتماً یک گاز یا حوله مرطوب (Moist sponges or towels) بین تیغه رترکتور و بافت قرار دهید تا آسیب به لبههای زخم به حداقل برسد.
سوال ۱۳: پک استاندارد جراحی عمومی شامل چه ابزارهایی است؟
پاسخ:
بیمارستان مرجع، ست استاندارد زیر را برای اکثر اعمال پایه توصیه میکند. (این لیست برای حفظ کردن در آزمون بسیار مفید است):
۱۶ عدد فورسپس حوله (Towel forceps)
۴ عدد هموستات موسکیتو خمیده (Curved mosquito)
۴ عدد هموستات موسکیتو صاف (Straight mosquito)
۲ عدد هموستات کلی/کرایل خمیده (Curved Kelly/Crile)
۲ عدد هموستات کلی/کرایل صاف (Straight Kelly/Crile)
۲ عدد فورسپس بافتی آلتیس (Allis tissue forceps)
۱ عدد قیچی میو خمیده (Curved Mayo)
۱ عدد قیچی میو صاف (Straight Mayo)
۱ عدد قیچی عمل Sharp/Sharp (S/S operating)
۱ عدد قیچی متزنباوم خمیده (Curved Metzenbaum)
۱ عدد قیچی متزنباوم صاف (Straight Metzenbaum)
۲ عدد نیوهولدر (ترجیحاً Mayo-Hegar یا Olsen-Hegar)
۲ عدد فورسپس زاویه راست (Right-angle forceps)
۱ عدد فورسپس Ochsner خمیده و ۱ عدد صاف
۱ عدد دسته اسکالپل شماره ۳ و ۱ عدد شماره ۴
فورسپس بافت انگشتی و Adson
۱ عدد فورسپس اسفنج (Sponge forceps)
۱ عدد کاسه سرم شستشو (Saline bowl)، ۴ عدد حوله و اسفنج درون یک کاسه معکوس.
سوال ۱۴: روشهای استریل کردن ابزار (اتوکلاو، گاز و سرد) چه تفاوتهایی دارند؟
پاسخ:
نحوه آمادهسازی ابزار بستگی به کلاس جراحی (تمیز، تمیز-آلوده، یا آلوده-کثیف) دارد. مثلاً ابزار اخته کردن خوکچهها را با پک استریل جراحی تمیز نمیبندیم!
اتوکلاو (Autoclave - بخار تحت فشار): روش انتخابی (Method of choice) برای جراحی آسپتیک است. جراح باید با مشاهده سیستم اندیکاتور روی پک، از رسیدن بخار به تمام ابزار مطمئن شود.
گاز اتیلن اکساید یا هیدروژن پراکساید (Sterrad): برای ابزارهایی که حرارت اتوکلاو به آنها آسیب میزند. هشدار بسیار مهم: ابزار استریل شده با اتیلن اکساید بسته به جنس ابزار، باید ۱ تا ۷ روز هوادهی (Aeration) شوند، در غیر این صورت گاز باقیمانده به بافتهای زنده آسیب میزند. اما ابزار استریل شده با هیدروژن پراکساید را میتوان بلافاصله استفاده کرد.
(متن اصلی):”…sterilized with ethylene oxide must be aerated for 1-7 days, depending on the material; otherwise, residual gas may diffuse from the goods and may irritate living tissues.”
استریل سرد (Cold / Chemical): در مطبهای دامپزشکی برای اعمالی مثل اختهسازی (Castration) و شاخزدایی (Dehorning) بسیار رایج است. ابزار در محلولهای تجاری خیسانده میشوند. هشدار: این محلولها برای بافت تحریککننده هستند، پس باید دقت کرد که محلول اضافی وارد محل جراحی نشود.
(متن اصلی):“Some of these solutions can be irritating to tissues, so care must be taken not to transfer excessive amounts of the solution into the surgical site.”
💡 نکته پایانی برای شما: برای تصاویر انواع اسکالپل، نیوهولدر، قیچیها، فورسپسها و رترکتورها، به انتهای فصل (صفحات ۷ تا ۲۷) مراجعه کنید که به ترتیب تصاویر بسیار مفیدی از هرکدام به همراه نام انگلیسیشان کشیده شده است.